Ο αγαπημένος κύκλος προβολών «Μέρες & Νύχτες του Χρήστου στο Δαναό», μετά τη γεμάτη δυνατές συγκινήσεις προβολή της ταινίας «Η Πόλη του Θεού», συνεχίζεται και αυτή τη φορά σειρά έχει ένα από τα πιο έντονα και πολυσυζητημένα έργα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Η ταινία «Η Δασκάλα του Πιάνου» του διπλά βραβευμένου με Χρυσό Φοίνικα Μίκαελ Χάνεκε θα προβληθεί την Δευτέρα 20 Απριλίου στις 21:00 στον Κινηματογράφο Δαναό, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου.

Είναι λιγότερο γνωστό ότι η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της τιμημένης με Νόμπελ Λογοτεχνίας Ελφρίντε Γέλινεκ, και αποτελεί μια κορυφαία συνεργασία της με τον Μίκαελ Χάνεκε. Η ιστορία τοποθετείται στη λαμπερή, μα αυστηρή Βιέννη και ακολουθεί την Έρικα, μια αυταρχική καθηγήτρια πιάνου κοντά στα σαράντα, που ζει ακόμη κάτω από τον ασφυκτικό έλεγχο της μητέρας της. Η καθημερινότητά της, φαινομενικά απόλυτα πειθαρχημένη,  κρύβει όμως μια δεύτερη, μυστική ζωή. Τη ζωή μιας γυναίκας που εκτονώνει την καταπιεσμένη σεξουαλική επιθυμία της μέσα από την ηδονοβλεψία, την αυτοτιμωρία και τις ακραίες μορφές αυτοελέγχου.

Η εύθραυστη ισορροπία του εσωτερικού αυτού κόσμου θα διαταραχθεί έντονα όταν στη ζωή της εμφανιστεί ένας νεαρός, όμορφος και ταλαντούχος μαθητής της, τον οποίο υποδύεται ο Μπενουά Μαζιμέλ. Η σχέση που θα αναπτυχθεί ανάμεσά τους θα μετατραπεί γρήγορα σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι εξουσίας, επιθυμίας και υποταγής, όπου οι ρόλοι του κυρίαρχου και του υποταγμένου διαρκώς αντιστρέφονται.

Η ταινία κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2001, ενώ η  Ιζαμπέλ Ιπέρ και ο νεαρός, μόλις 27 χρονών τότε, Μπενουά Μαζιμέλ κέρδισαν αντίστοιχα τα βραβεία γυναικείας και ανδρικής ερμηνείας, κάτι που συνέβη για μοναδική φορά στην ιστορία του φεστιβάλ.

Σκληρή, προκλητική και βαθιά τραγική, «Η Δασκάλα του Πιάνου» παραμένει μέχρι και σήμερα μια από τις πιο καθηλωτικές κινηματογραφικές εμπειρίες του σύγχρονου ευρωπαϊκού κινηματογράφου.

Μία μεσήλικη καθηγήτρια πιάνου διδάσκει σε ένα ωδείο της Βιέννης και μένει με την σκληρή, ηλικιωμένη μητέρα της. Η καθηγήτρια είναι βαθιά μοναχική και η σεξουαλική της καταπίεση εκφράζεται μέσα από σαδομαζοχιστικές και ηδονοβλεπτικές συμπεριφορές, αλλά και αυτοτραυματισμό. Όταν ένας νεότερος μαθητής της εκδηλώνει το ενδιαφέρον του για εκείνη, η καθηγήτρια ενδίδει, αλλά οι καταστάσεις γίνονται σύντομα μεταξύ τους ακραίες.