Ένα ταξίδι στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, 

μέσα από το προσωπικό βίωμα του σκηνοθέτη Θανάση Βασιλείου

«Λο» στα ηπειρώτικα σημαίνει «σώπα».

Όταν ο σκηνοθέτης Θανάσης Βασιλείου επιστρέφει στο διαμέρισμα της παιδικής του ηλικίας μετά τον θάνατο της μητέρας του, βρίσκεται αντιμέτωπος με μυστικά που βαραίνουν την ιστορία όχι μόνο της οικογένειάς του, αλλά ολόκληρης της σύγχρονης Ελλάδας. Έτσι, ξεκινά ένα ταξίδι-προσωπικό ημερολόγιο ανάμεσα στα αόρατα ίχνη που ενώνουν την πόλη και τους ανθρώπους με το παρελθόν τους.

Μια βαθιά προσωπική ταινία, κινηματογραφικά λιτή και συναισθηματικά βαθιά, για όλους τους τρόπους με τους οποίους η συναισθηματική μνήμη συμπορεύεται με τη συλλογική, για το τραύμα, τη σιωπή που βιώνεται σαν ενοχή, την αγάπη και τελικά την αποδοχή. 

Σημείωμα σκηνοθέτη 

Όταν επέστρεψα από τη Γαλλία στο άδειο διαμέρισμα της παιδικής μου ηλικίας στην Αθήνα, μετά τον θάνατο της μητέρας μου, ένιωσα σαν διαρρήκτης. Ό,τι είχε μείνει στη σκιά για δεκαετίες ήταν πια απόκτημά μου. Ανακάλυψα χρέη που δεν γνώριζα. Διαπίστωσα ψεύδη που με κλόνισαν. Πώς κληρονομούμε τα λάθη των γονιών μας; Πώς αδειάζουμε το σπίτι τους;

Μέσα στον φόβο της απώλειας του χώρου που έκλεινε μέσα του τις τελευταίες αναμνήσεις με τη μητέρα μου, αλλά και μιας ολόκληρης παιδικής ηλικίας, ξεκίνησα να κινηματογραφώ τις άδειες πια επιφάνειες με το κινητό μου τηλέφωνο. Ουσιαστικά ξανάβρισκα ξεχασμένες κινήσεις του παρελθόντος καθώς, πριν εγκαταλείψω την Ελλάδα για τη Γαλλία είχα εργαστεί ως οπερατέρ για πάνω από δέκα χρόνια. Βάζοντας τον εαυτό μου ξανά πίσω από ένα φακό, ανακινούσα τον χρόνο και συνδεόμουν με το παρελθόν της κληρονομιάς. Το «Κινηματογραφώ» έγινε έτσι συνώνυμο του «θυμάμαι».

Θραύσματα της οικογενειακής μνήμης, αποσιωπημένα για χρόνια, άρχισαν να αναδύονται δειλά. Κάποια από αυτά με οδήγησαν στα σκοτεινά χρόνια της δικτατορίας. Πώς μπορεί το σινεμά να δώσει μορφή σε ένα παρελθόν που αντιστέκεται μέσω της σιωπής;

Συμμετοχές σε Φεστιβάλ και Βραβεύσεις

Το ντοκιμαντέρ έκανε πρεμιέρα στο 27ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, όπου κέρδισε το Βραβείο ΕΚΚΟΜΕΔ πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη (Ελληνικό Πρόγραμμα).

Απέσπασε επίσης το Χρυσό Στεφάνι της Μεγίστης (GRAND PRIX) αλλά και το Βραβείο «Οδυσσέας» για το καλύτερο ντοκιμαντέρ Έλληνα σκηνοθέτη της Διασποράς στο 10ο Beyond Borders – Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλορίζου.

Τον Φεβρουάριο του 2026 έλαβε επίσης Ειδική Μνεία στο Los Angeles Greek Film Festival (Doc).